भाष्कि व सञ्चार संसारं छगः थीगु नगु तन। फागुन २५ गते सनिलय् बिचाः मयानागु, म्हगसय् तकं मखंगु, मनय् हे मखंगु परिस्थिति लिसे झी साक्षात्कार जुइमाल । वयां निन्हु लिपा फागुन २७ गते बुधवाः येँया बिजेश्वरीस्थित नेपालभाषा मंकाः खलःया ज्याकुथी मानव सागर कुहां वल तर गुगुं लसता न्यायेकेत मखु ।

मिखा जायेक ख्वबि व चीमखुगु नुगः ज्वनाः पासापिं। न्ह्याबलें न्हिलाच्वनिम्ह, मेपिंनिगु सुख दुःखय् ग्वाहालि यायेत न्ह्यचिला च्वनिम्ह अथक कलमजीवी सुरेश किरण वा धाये सुरेश मानन्धरयात बिदा बीत। थज्याःगु बिदाइ म्हो जक जुइ । म्वानाच्वंगु इलय् पासापिं दयेके फइ, ग्वाहालि याइपिनि तिबः व भलसा दयाच्वनी तर न्ह्याक्व कुतः याःसां नं यम्हेस्यां त्वःताः खायुगु यथार्थ पत्याः यायेत तसकं थाकू। थज्याःगु पीडाय् तकं नापं ह्वनागु माकूगु लुमंति आः हाकनं वइमखुत धइगु सत्यबोध सहित येँय् वयागु ख्वाः स्वयेत आपालं मनूत विजेश्वरीइ वल। थ्व बाखँ वहे सुरेश मानन्धरया खः 

गुम्ह दुखःय् जन्म जुल, अभावय् ब्वलन, मनूया उत्थान व पतनया निंतिं अभिभाज्य अंगया रुपय् म्हसिकीगु नाता सम्बन्ध, पावर पोलिटिक्स, ध्यबारुपी ल्वाभःया पहुँच व प्रभाव स्वयां पिने हे च्वनाः ६० दँ तक मथ्यनेवं चूलाःगु सफताया बाखँ वइगु पुस्ताया निंतिं अवश्य नं प्रेरणाया स्रोत जुइगु खँय् जि ढुक्क दु । च्वमिं शब्दय् च्वइ, कविं कापिइ च्वइ, म्ये च्वंमिं उगु हे कथं टिपोट दयेकी, तर उमिगु ल्हातं च्वःगु खँयात आखःग्वलय् घ्वानाः, छापाखानां भ्वंतय् हिलाः फुकसित ल्हातय् ल्हातय् थ्यंकेगु ज्या चानचुन मेहनत व दुःखया खँ मखु। मचा इलय् हे नँया आखलय् म्हिताः न्ह्याःगु खः सुरेशया कर्मशील जिन्दगी ।

वं सीन्ह्य तक नं भाषा आन्दोलनय् कलम न्ह्याकाच्वन।भाषा आयोगय् च्वनाः थःगु मांभाय् व देय्न्यंकंया थीथी भाषाया उत्थानय् निरन्तर न्ह्यानाच्वन, खंगु खँ निर्धक च्वयाच्वन । येँया सांस्कृतिक इतिहास, स्वनिगः गर्व यायेफइगु विगत अले नेपाःया समृद्ध सम्पदा बारे हलिन्यंकं थ्यंकेगु ज्या यानाच्वन । येँ महानगरपालिकाय् जागिरया यक्वस्यां नल जुइ तर उगु अवसरयात सुरेशं सुलाच्वंगु खँ सीकगु, उत्खननु यायेगु, सिउगु खँ मेपिंत स्यनेगु अवसरया रुपय् सदुपयोग यात । ज्या यायां मेचय् द्यःनेगु तर दुःख, पित्याः, प्याःचाः, न्ह्यःया बारे सुयाकें अपेक्षा, गुनासो छुं मयाइम्ह सादगीपूर्ण जिन्दगीया साक्षी सुरेशयात झीसं भौतिक रुपय् सदांया निंतिं तंकेमाःगु दु ।

जनआस्थाया शुरुवातीकाल २०५१ फागुन २४ गतेनिसें व स्वयां न्ह्यः दृष्टिकालनिसें हे ‘शहरभित्र’ स्तम्भपाखे तःधंपिं व प्रभावशाली व्यक्तिया कमिकमजोरीयात नांगां यानाः अले आधारभूत तहया पाठकयात सुसूचित यासें व्यंग्यपाखे सामाजिक हिउपाःया उद्घोष याना वयाच्वंम्ह पासा आः झी दथइ मन्त। वय्कःया असामियक अवसानं व्यक्तिगत रुपय् जिं उमेरय् दाजु तर व्यवहारय् दुखःसुख इनिम्ह, लाना च्वनाः ख्वइम्ह पासा तंकेमाःगु दु। संस्थागत रुपय् धायेमाल धाःसा जनआस्थां लाखौं पाठकयात ‘शहरभित्र’ या सशक्त च्वसुपाखे हरेक बुधवाः झकझके यानाच्वनिम्ह स्तम्भकार तंकेमाःगु दु । थ्व अभावया पूर्ति यायेत आः सहज जुइ मखु ।

दावी यानाः धायेफु– दँदँ तक थज्याम्ह प्रतिभालिसे नेपालं साक्षात्कार याये दइ मखुत । थ्व कथं धायेगु खःसा सुरेश मदुगुली दकलय् अप्वः दुःख खेद जिमित जूगु दु । वया कृति अमर जुयाच्वनी । उगु हे कृतिपाखें झीसं वयात म्हसिका च्वने, लुमंका च्वने । वया निर्दोष न्हिलायात गुबसं ल्वःमंके फइमखु। अलबिदा पासा ।